Virginia Woolf'un edebiyatı, zamanın geçişini resmi olarak nasıl temsil edeceğime ve zamanın bizi nasıl etkilediğine dair fikirlerimi gerçekten değiştirdi. Özellikle, kriterler 'Mrs. Dalloway, 'Deniz Fenerine' ve 'Orlando', hepsinin merkezi bir kibir olarak zamanı var.
(Virginia Woolf's literature really transformed my own ideas about how to formally represent the passage of time and how time affects us. Specifically, the benchmarks are 'Mrs. Dalloway,' 'To the Lighthouse' and 'Orlando,' all of which have time as a central conceit.)
Virginia Woolf'un zamanı bir anlatı aracı olarak keşfetmesi modern edebiyatı derinden etkiler. Bilincin akışkanlığını ve zamanın incelikli deneyimini tasvir etme yeteneği, geleneksel hikaye anlatımına meydan okuyor. Bu çalışmalar, zamanın nasıl sadece bir arka plan olarak değil, aynı zamanda karakter gelişiminin ve tematik derinliğin ayrılmaz bir parçası olarak da hizmet edebileceğini örneklendirerek, hem yazarları hem de okuyucuları zamansal deneyimin öznel doğasını düşünmeye teşvik ediyor.
