Her zaman yeni sporculara ihtiyacımız var çünkü her gün yeni oyunlara ihtiyacımız var; 'ihtiyaç' kelimesinin tanımı üzerinde biraz oynama yapıyoruz. Her gün yeni oyunlar oynamayı seviyoruz ve eğer sürekli ve sonsuz bir oyun akışına sahip olmak istiyorsak, sürekli bir sporcu akışına ihtiyacımız var.
(We need new athletes all the time because we need new games every day - fudging just a little on the definition of the word 'need.' We like to have new games every day, and, if we are to have a constant and endless flow of games, we need a constant flow of athletes.)
Bu alıntı, rekabet ve katılım arasındaki döngüsel ilişkiyi vurgulamaktadır. Bu, yeni ve heyecan verici oyunlara yönelik sürekli arzunun, sürekli bir sporcu akınına olan ihtiyacı artırdığını öne sürüyor. 'İhtiyaç' kelimesinin şakacı bir şekilde büküldüğünü kabul ederken, aynı zamanda bizi yenilik tutkusunun bazen niceliğin niteliğe göre nasıl önceliklendirdiğini düşünmeye sevk ediyor. Temelde yatan eleştiri, spor ve eğlencedeki tüketici kültürü, genellikle geleneksel değerlerin veya derinliğin pahasına dikkat çekmek için sürekli inovasyon etrafında dönebilir. Yenilik arayışımızın gerçekten sporun bütünlüğüne mi hizmet ettiği, yoksa sadece sonsuz bir tüketim ve gösteri döngüsünü sürdürüp sürdürmediği konusunda düşünmeye davet ediyor.
