Eğer Tanrı'yı sevseydik ve birbirimizi sevseydik hepimiz daha iyi durumda olurduk.
(We would all be better off if we loved God and loved each other.)
Bu alıntı, sevgi ve inancın kolektif refahımız üzerindeki derin etkisini vurguluyor. Tanrı'yı sevmek bizi nezakete, şefkate ve ahlaki bütünlüğe yönlendiren manevi bir temel sağlar. Birbirini sevmek topluluklar içinde uyumu, anlayışı ve saygıyı geliştirir. Bu ilkelere öncelik verildiğinde toplumsal bölünmeler azalır ve gerçek bağlantılar gelişir. Böyle bir yaklaşım bizi kendimizin ötesine bakmaya teşvik ederek, çoğunlukla farklılıklarla bölünmüş bir dünyada empatiyi ve birliği teşvik eder.