Bu alıntı, yaşamdaki gerçek refahı neyin oluşturduğuna dair derin bir bakış açısının altını çiziyor. Çoğu zaman toplum, refahı maddi zenginlik, mülk veya dışsal başarı ile eşitler. Ancak buradaki mesaj, gerçek refahın Tanrı hakkında daha derin bir bilgi geliştirmekten, güçlü bir tanıklık geliştirmekten ve sevindirici haberin ilkelerine göre yaşama gücüne sahip olmaktan kaynaklandığını vurgulayarak, odağı içe ve ruhsal gelişime doğru kaydırır. Kişi ilahi hakikatlere dair samimi bir anlayışa ulaştığında, bu sadece kişisel imanı zenginleştirmekle kalmaz, aynı zamanda başkalarını olumlu yönde etkilemenin de temelini oluşturur. Ailelerimize ilham vermek ve bu değerleri korumak için mücadele etmek, manevi refahın bireysel gelişimin ötesine geçmesini sağlar ve aile ve topluluk bağlarının yapısını güçlendiren bir dalgalanma etkisi yaratır. Böyle bir refah, yaşamın zorlukları karşısında dayanıklılığı besler, amaç ve yön sağlar ve geçici dünyevi zevkleri aşan sonsuz bir önem duygusunu besler. Kişisel tatmin ve uyumlu bir toplumun geliştirilmesi için gerekli olan hizmet, sevgi, cömertlik ve dürüstlük gibi niteliklere dayanan bir yaşamı teşvik eder. Maddi zenginliklerden ziyade manevi gelişmeyi vurgulamak, bizi gerçekten önemli olan şeyler üzerinde düşünmeye davet eder ve ebedi ilkeleri geçici dünyevi kazanımlara göre önceliklendirmemiz için bize ilham verir. Sonuçta, gerçek refah, manevi benliğimizi ilerletmemizde ve tanıklığımız ve örneğimiz aracılığıyla etrafımızdakileri yükseltmemizde yatmaktadır.