• ---John Cheever---

Bu alıntı, salt bilgiye sahip olmak ile bilgeliğin gerçek özü arasında zarif bir ayrım yapıyor. Çoğunlukla neyin doğru neyin yanlış olduğunu anlamanın bilgeliğin zirvesi olduğu yanılgısına düşeriz. Ancak Cheever, olgun bilgeliğin anlayışın ötesine geçerek zor seçimler yapma kapasitesini kapsadığını vurguluyor. İyiyi veya kötüyü neyin oluşturduğunu bilmek temeldir, ancak aralarında seçim yapacak güç, anlayış veya ahlaki cesaret olmadığında bu tür bilgiler yüzeysel kalır. Bizi ahlaki ve duygusal kapasitelerimiz üzerinde düşünmeye teşvik eder: Yalnızca gerçeği bilmekle yetiniyor muyuz, yoksa zorluklara rağmen buna göre hareket etmeye istekli miyiz?

Günlük yaşamda bu ayrım derinden yankı buluyor. Birçoğu etik ikilemlerin entelektüel anlayışına sahiptir ancak korkular, önyargılar veya kişisel çıkarlar nedeniyle doğru şekilde hareket etmekte zorlanırlar. Bilgelik, en derin anlamıyla, kişinin ahlaki bütünlüğü sürdürmesini sağlayan cesaret ve inanç niteliklerini içerir.

Üstelik bu bakış açısı bilgi iddialarımızda alçakgönüllü olmayı teşvik eder. Bilgeliğin eylemi gerektirdiğini kabul etmek, özellikle ahlaki açıdan karmaşık durumlarla karşı karşıya kaldığımızda bize sorumluluklarımızı hatırlatır. Ahlaki cesaret ve dayanıklılık duygusunu geliştirir, bizi sadece anlayışımızı değil aynı zamanda karakterimizi de derinleştirmeye teşvik eder.

Bunu göz önünde bulundurarak kendimize şu soruyu sorabiliriz: Bilgiyi kendisi için mi arıyoruz, yoksa anlamlı eylemi bilgilendirmek için mi? Doğru seçim yapmak için gereken gücü kullanmakta ne sıklıkla başarısız oluyoruz? Sonuçta bilgelik yaşayan bir uygulamadır; eylemlerimizi, hem bilgiyi hem de ahlaki gücü bünyesinde barındıran, iyi ve kötü anlayışımızla uyumlu hale getirmek için sürekli bir çaba gerektirir.