'Downton Abbey'de çalışmak harika ama 18 ila 21 oyuncudan oluşan bir kadro var. 'Aşk Hayatı'nda iki çift ve birkaç önemli karakter daha var. Daha küçük bir birim olarak daha fazla sorumluluk almanız gerekir; aynı zamanda, gittiği yöne daha fazla sahip olabilirsiniz.
(Working on 'Downton Abbey' is amazing, but there's an ensemble cast of between 18 and 21 actors. With 'Love Life,' there are two couples and a few other key characters. As a smaller unit, you've got to take more responsibility - at the same time, you can have more ownership of the direction it's going in.)
Bu alıntı, geniş bir kadroyla çalışmak ile daha küçük, daha samimi bir grupla çalışmak arasındaki zıtlığı vurguluyor. 'Downton Abbey' gibi daha büyük yapımlarda oyuncular geniş bir anlatı içerisinde kendi bireysel rollerine odaklanırlar ve bu bazen sorumluluğu dağıtabilir. Bunun tersine, 'Love Life' gibi daha küçük projelerde oyuncular arasında daha yüksek bir sorumluluk duygusu var, bu da daha fazla yaratıcı girdiye ve hikayenin yönünün daha doğrudan sahiplenilmesine olanak tanıyor. Bu dinamik, daha derin bir işbirliği ortamını teşvik eder ve her sanatçıdan çok yönlülük talep ederek sonuçta daha uyumlu ve kişiselleştirilmiş bir anlatı deneyimini şekillendirir.
