"გეგმური ეკონომიკა" ანგრევს მთავრობას, რადგან როდესაც ადამიანები იყენებენ ძალას პროდუქტიული ენერგიების კონტროლის მცდელობაში, მათ არ აქვთ რეალური ხარჯების ცოდნის საშუალება და ეს ხარჯები ავტომატურად იზრდება მზარდი ტემპით, სანამ ხალხი ვეღარ გადაიხდის მათ.
(A "planned economy" destroys Government because when men use force in an attempt to control productive energies, they have no means of knowing real costs, and these costs automatically increase at an increasing rate until the people can no longer pay them.)
თავის წიგნში "თავისუფლების აღმოჩენა", როუზ უაილდერ ლეინი აკრიტიკებს "გეგმური ეკონომიკის" კონცეფციას, ამტკიცებს, რომ მთავრობის უფლებამოსილება მცირდება, როდესაც ძალა გამოიყენება პროდუქტიული საქმიანობის სამართავად. იგი ხაზს უსვამს, რომ როდესაც მთავრობები ცდილობენ გააკონტროლონ ეკონომიკური ძალები, მათ არ შეუძლიათ ზუსტად შეაფასონ თავიანთი ინტერვენციების რეალური ხარჯები.
შედეგად, ეს ხარჯები სწრაფად და არაპროპორციულად იზრდება, რაც საბოლოო ჯამში მოსახლეობისთვის არამდგრადი ხდება. ლეინი ვარაუდობს, რომ ეს მიდგომა ძირს უთხრის არა მხოლოდ ეკონომიკურ სტაბილურობას, არამედ თავად მთავრობის საფუძველსაც, რაც იწვევს არაეფექტურობისა და გაჭირვების ციკლს ინდივიდებისთვის.
