ბავშვობაში დედაჩემი ასწავლიდა შვილებს, რომ მიუხედავად იმისა, რომ ჩვენ შეიძლება არ ვიყოთ ყველაზე ჭკვიანი ადამიანები გარშემო, შეგვეძლო ვიყოთ თავაზიანი, თავაზიანი და ყურადღებიანი სხვების მიმართ.
(As youngsters, my mother taught her children that while we might not be the smartest people around, we could be courteous, polite and considerate of others.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს კარგი მანერების მუდმივ ღირებულებას და განხილვას ნედლი ინტელექტუალური შესაძლებლობების მიმართ. ის გვახსენებს, რომ ისეთ თვისებებს, როგორიცაა თავაზიანობა, თავაზიანობა და მოაზროვნეობა, შეუძლია მნიშვნელოვნად იმოქმედოს ჩვენს ურთიერთობებსა და სოციალურ ურთიერთობებზე. ხშირად საზოგადოება დიდ აქცენტს აკეთებს ინტელექტზე ან მიღწევებზე, მაგრამ ის, რაც ნამდვილად აძლიერებს და ამდიდრებს ჩვენს ცხოვრებას, არის ყოველდღიური სიკეთე და პატივისცემა, რომელსაც ჩვენ ვიჩენთ სხვების მიმართ. ეს თვისებები ხელს უწყობს ნდობას, გაგებას და საზოგადოების გრძნობას, რაც ფუნდამენტურია ჯანსაღი ურთიერთობებისთვის. მესიჯი ხაზს უსვამს თავმდაბლობის მნიშვნელობას და იმის აღიარებას, რომ სათნოებები, როგორიცაა თავაზიანობა, ყველას მიუწვდომელია, მიუხედავად მათი ინტელექტუალური შესაძლებლობებისა. სიკეთისა და კარგი მანერების გამომუშავება შეიძლება იყოს უფრო ძლიერი, ვიდრე მხოლოდ აკადემიური ან ინტელექტუალური წარმატების მიღწევა, რადგან ის აშენებს ხიდებს ადამიანებს შორის, ქმნის ჰარმონიას და ხელს უწყობს უფრო თანამგრძნობ გარემოს. სამყაროში, რომელსაც ხშირად კონკურენცია და ინდივიდუალური წარმატებები ამოძრავებს, ეს პერსპექტივა ემხრობა უფრო ჰუმანურ მიდგომას, რომელიც დაფუძნებულია თანაგრძნობასა და პატივისცემაზე. ის ასევე ღირებული შეხსენებაა, რომ კარგი ხასიათის არსი განისაზღვრება არა ინტელექტით, არამედ იმით, თუ როგორ ვეპყრობით სხვებს და ჩვენს საზოგადოებაზე დადებით გავლენას. თავაზიანობითა და სიკეთით ცხოვრება არ საჭიროებს განსაკუთრებულ ინტელექტს, თუმცა მას შეუძლია ღრმად შეცვალოს ცხოვრება და შექმნას უკეთესი საზოგადოება.
