ბავშვებს აქვთ ძალიან მკვეთრი დაკვირვების უნარი - ალბათ უფრო მკვეთრი ვიდრე მოზრდილებში - მაგრამ ამავე დროს მათი ემოციური რეაქციები ბუნდოვანი და ბევრად უფრო პრიმიტიულია.
(Children have very sharp powers of observation - probably sharper than adults - yet at the same time their emotional reactions are murky and much more primitive.)
ბავშვების გაძლიერებული აღქმა მათ საშუალებას აძლევს შეამჩნიონ დეტალები, რომლებსაც უფროსები ხშირად უგულებელყოფენ, რაც მათ დაკვირვებას საოცრად მახვილს ხდის. თუმცა, მათი ემოციური განვითარება მიჰყვება სხვა ტემპს, რაც იწვევს რეაქციებს, რომლებიც შეიძლება ჩანდეს გაუგებარი ან ელემენტარული. ეს კონტრასტი ხაზს უსვამს ბავშვობის ნიუანსურ სირთულეს - ინტენსიური ცნობიერების პერიოდს, რომელსაც თან ახლავს ჯერ კიდევ მომწიფებული ემოციური პეიზაჟი. ამ დიქოტომიის აღიარებამ შეიძლება ხელი შეუწყოს უფრო მეტ მოთმინებასა და გაგებას ახალგაზრდა გონებთან ურთიერთობისას, მათი აღქმის დაფასება სრულად განვითარებული ემოციური რეაქციების მოლოდინის გარეშე.
