მე ყოველთვის ვამბობ, რომ არ მჯერა, რომ შეფ-მზარეული ვარ. ვცდილობ, მთხრობელი ვიყო.
(I always say that I don't believe I'm a chef. I try to be a storyteller.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს მოთხრობის მნიშვნელობას, როგორც კულინარიული მხატვრობის ძირითად ელემენტს. ის ვარაუდობს, რომ კერძის შექმნის მიღმა დგას ნარატივი, რომელიც აკავშირებს ადამიანებს ემოციურ დონეზე და უბრალო კერძს გამოცდილებად გარდაქმნის. საკუთარი თავის მთხრობელებად მიჩნევით, შეფ-მზარეულებს შეუძლიათ თავიანთი ნამუშევრები გაამჟღავნონ ვნებით, კულტურით და პიროვნული მნიშვნელობით, აამაღლონ სამზარეულო საზღვრებს მიღმა. ის ხაზს უსვამს აზრს, რომ საკვები არის კომუნიკაციის ფორმა, რომელსაც შეუძლია გადმოსცეს ისტორია, ტრადიცია და ემოციები - ისევე როგორც თავად მოთხრობა.
