მე ვფიქრობ, რომ ბეთჰოვენი ნიშნავს დისონანსებს, რომ უფრო სტრესული იყოს ვიდრე თანხმოვნები - ეს არის მასში შოკის ტაქტიკოსი.
(I think Beethoven means dissonances to be more stressed than consonances - it's the shock tactician in him.)
ბეთჰოვენის მიერ დისონანსის მიზანმიმართული გამოყენება, როგორც ინსტრუმენტი გაოცებისა და ემოციური ზემოქმედების გამოსაწვევად, აჩვენებს მის ოსტატობას დაძაბულობისა და გარჩევადობის დაბალანსებაში. ეს მიდგომა იწვევს მსმენელებს სიახლისა და აჯანყების მომენტების გატარებას, რაც ამდიდრებს მუსიკალურ ნარატივს. იგი ხაზს უსვამს, რომ დაძაბულობა არ არის მხოლოდ ნაკლი, არამედ სასიცოცხლო მნიშვნელობის გამომხატველი მოწყობილობა, რომელიც აჩვენებს ბეთჰოვენის ინოვაციურ სულს და მუსიკის, როგორც კომუნიკაციის დინამიური ფორმის გაგებას.
---საიმონ რეტლი---
