ვფიქრობ, თეატრალიზება მხოლოდ შესრულების ერთ-ერთი საშუალებაა. მე არ ვფიქრობ, რომ ეს არის უკეთესი გზა ან გზა, მაგრამ ეს ჩემი გზაა.
(I think theatricality is just one way of performing. I don't think it's a better way or the way, but it's my way.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს თვითგამოხატვის მრავალფეროვნებას და ხელოვნებისა და პერფორმანსისადმი საკუთარი უნიკალური მიდგომის გატარების მნიშვნელობას. სამყაროში, სადაც მრავალი სტილი და მეთოდი არსებობს, თეატრალურობაზე აქცენტი, როგორც მხოლოდ ერთი ვარიანტი, ხელს უწყობს შემსრულებლებს გააცნობიერონ, რომ არ არსებობს ცალკეული „სწორი“ გზა მათი აუდიტორიის ჩასართავად. ის ვარაუდობს, რომ ავთენტურობა და პიროვნული სტილი უმთავრესია, და რომ თეატრალური ელემენტების გამოყენება შესაძლებელია, როგორც ინსტრუმენტი - თუ ის რეზონანსდება შემსრულებელთან - მათი თხრობის გასაუმჯობესებლად. ეს პერსპექტივა ხელს უწყობს თავისუფლების განცდას, აძლევს მხატვრებს უფლებას, განახორციელონ ექსპერიმენტები განსჯის შიშის გარეშე, და ასევე პატივი სცენ სხვებს, რომლებსაც შეუძლიათ აირჩიონ განსხვავებული მეთოდები. საბოლოო ჯამში, იმის აღიარება, რომ თეატრალურობა მხოლოდ ერთი „შესრულების გზაა“ ხაზს უსვამს მოსაზრებას, რომ ხელოვნება ღრმად ინდივიდუალურია და რომ სპექტაკლის ღირებულება განისაზღვრება არა მხოლოდ ჩვეულებრივი სტანდარტებით, არამედ თითოეული ინდივიდისთვის უნიკალური ჭეშმარიტი გამოხატულებით. ეს არის შეხსენება, რომ შემოქმედებით პროცესში უნდა აღინიშნოს მრავალფეროვნება და ინდივიდუალობა, რაც საშუალებას აძლევს შემსრულებლებს გააყალბონ საკუთარი გზები და დაუკავშირდნენ აუდიტორიას.
