ეს ძალიან სამწუხაროა: ყველაფერი, რაც ღმერთთან არის დაკავშირებული, ადამიანებს სურთ გაფანტონ.
(It's so sad: anything that has to do with God, people want to dispel.)
ციტატა ხაზს უსვამს ადამიანის ბუნების შემაშფოთებელ ასპექტს, სადაც სულიერება და რწმენა ხშირად ემუქრება სკეპტიციზმს ან პირდაპირ უარყოფას. ისტორიის მანძილზე საზოგადოებები იბრძოდნენ ღვთაებრივის შესახებ განსხვავებული რწმენის შეჯერებასთან, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს კონფლიქტები, გაუგებრობები და მიდრეკილება, გაათავისუფლონ ისინი, ვინც მტკიცედ იცავს მათ რწმენას. სამყაროში, რომელიც სულ უფრო მეტად ამოძრავებს რაციონალიზმით და მეცნიერული ახსნა-განმარტებით, ადვილია სულიერი საკითხებისადმი სკეპტიკურად განწყობა, ხშირად მათ მოძველებულად ან ირაციონალურ ხედვას. თუმცა, რწმენა ბევრ ადამიანს აძლევს კომფორტს, მიზანს და მორალურ საფუძველს. ღმერთთან დაკავშირებული ყველაფრის მიმართ უარმყოფელი დამოკიდებულება შეიძლება მომდინარეობდეს რელიგიური ავტორიტეტისგან დამოუკიდებლობის სურვილიდან, პასუხისმგებლობის შიშით ან რწმენა, რომ სულიერი რწმენა შეუთავსებელია თანამედროვე ცხოვრებასთან ან სამეცნიერო ფაქტებთან. ამ სკეპტიციზმს შეუძლია შეამციროს ადამიანური გამოცდილების სიმდიდრე, რომელსაც სულიერება მოიცავს - იმედს, სიყვარულს, თავმდაბლობას და საკუთარი თავის მიღმა მნიშვნელობის ძიებას. მეორეს მხრივ, ის ასევე ასახავს საზოგადოების ცვლას სეკულარიზმისა და პლურალიზმისკენ, სადაც განსხვავებული რწმენა თანაარსებობს, მაგრამ ხშირად იწვევს დაძაბულობას. ამ დინამიკის აღიარება ცხადყოფს, თუ რამდენად სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია ურთიერთპატივისცემისა და ურთიერთგაგების ხელშეწყობა, იმის გაცნობიერება, რომ სულიერება შეიძლება იყოს მრავალი ადამიანის ცხოვრების სასიცოცხლო მნიშვნელობის ნაწილი და რომ მის პირდაპირ უარყოფამ შეიძლება გააღარიბოს საზოგადოების სტრუქტურა. საბოლოო ჯამში, სულიერება ეხება ადამიანის ფუნდამენტურ ძიებას სამყაროს და მასში ჩვენი ადგილის გასაგებად, რაც მის ჩახშობას ან ზიზღს აქცევს როგორც კულტურულ, ისე ინდივიდუალურ დანაკარგად.
