მუსლიმები დაბრუნდნენ სტატიკური, უცვლელი სამყაროსა და მაკონტროლებელ ხელისუფლებაში. ისინი გაექცნენ თავისუფლების პასუხისმგებლობას. მუსლიმური ცხოვრება ექვსი საუკუნის განმავლობაში სტაგნაციაში იყო, რადგან მუსლიმებმა აღარ იცოდნენ, რომ ინდივიდები აკონტროლებენ საკუთარ თავს და პასუხისმგებელნი არიან საკუთარ ქმედებებზე, საკუთარ ცხოვრებაზე და მათ მიერ შექმნილ ადამიანურ
(Moslems had gone back to the static, changeless universe and the controlling Authority. They had escaped from the responsibility of freedom. Moslem life was stagnant for six centuries because Moslems no longer knew that individuals control themselves and are responsible for their own acts and their own lives and for the human world they make.)
ციტატა ასახავს მუსლიმურ საზოგადოებებში არსებულ ისტორიულ სტაგნაციას, რომელიც გამოწვეულია სამყაროს ფიქსირებულ, უცვლელ ხედვაზე დაბრუნებით და ცენტრალურ ავტორიტეტზე დამოკიდებულებით. ამ ცვლილებამ გამოიწვია პიროვნული თავისუფლებისა და პასუხისმგებლობის ჩამორთმევა, რადგან ინდივიდები გათიშულნი იყვნენ რწმენისგან, რომ ისინი პასუხისმგებელნი არიან საკუთარ ცხოვრებასა და ქმედებებზე.
ავტორი, როუზ უაილდერ ლეინი, ვარაუდობს, რომ ინდივიდუალური ავტონომიიდან ამ გამოსვლამ გამოიწვია ამ თემებში ექვსი საუკუნის განმავლობაში პროგრესის ნაკლებობა. პიროვნული პასუხისმგებლობის არარსებობამ და იმის აღიარებამ, რომ ადამიანები აყალიბებენ საკუთარ რეალობას, ხელი შეუწყო იმ პერიოდში მუსლიმთა ცხოვრების ყოვლისმომცველ სტაგნაციას.
