წარსული ყოველთვის იქ იყო, ცხოვრობდა შენში, და ეს გეხმარებოდა, გაგხდი ის, ვინც იყავი. მაგრამ ის პერსპექტივაში უნდა განთავსდეს. წარსული ვერ დომინირებდა მომავალზე.
(The past was always there, lived inside of you, and it helped to make you who you were. But it had to be placed in perspective. The past could not dominate the future.)
ციტატა ხაზს უსვამს საკუთარი წარსულის აღიარების მნიშვნელობას და ასევე ხაზს უსვამს მისი სწორ კონტექსტში მოთავსების აუცილებლობას. ეს მიუთითებს იმაზე, რომ ჩვენი გამოცდილება აყალიბებს ჩვენს იდენტობას, მაგრამ არ უნდა განსაზღვროს ჩვენი მომავალი. წარსული არის განუყოფელი ნაწილი იმისა, თუ ვინ ვართ ჩვენ, რომელიც გავლენას ახდენს ჩვენს აზრებსა და ქმედებებზე, მაგრამ აუცილებელია მისი განხილვა, როგორც მხოლოდ ჩვენი მოგზაურობის ნაწილი და არა მაკონტროლებელი ძალა.
პიროვნულ ზრდაში წარსულის როლის გაცნობიერებით, ჩვენ შეგვიძლია წინსვლა უფრო მკაფიო ხედვით. მესიჯი მოუწოდებს ინდივიდებს, დაფიქრდნენ თავიანთ ისტორიაზე, მაგრამ ასევე შეახსენებს მათ, რომ გამოიყენონ თავიანთი პოტენციალი მომავლისთვის, რაც ადრე მოხდა. საბოლოო ჯამში, ის მხარს უჭერს დაბალანსებულ პერსპექტივას, სადაც წარსული აცნობებს აწმყოს, მაგრამ არ ზღუდავს მას.
