სარაცინებს არ ჰქონდათ ამ გაზომვების გამოყენება, არ ჰქონდათ მიზეზი დედამიწის გარშემო ინდოეთში ცურვისთვის. ისინი ინდოეთში იყვნენ. Cathay და Spice Islands მათ კარებთან იყო. მაგრამ ევროპელებს სჭირდებოდათ მარშრუტი ინდოეთისკენ და ჯვაროსნულმა ლაშქრობებმა ასწავლეს მათ ეს. მსოფლიოს სიმდიდრე აღმოსავლეთში იყო და სარაცინებს ჰქონდათ. ევროპელები იყვნენ Have Not ერები და მათ ეს იცოდნენ.
(The Saracens had no use for these measurements, no reason to sail around the earth to India. They were in India. Cathay and the Spice Islands were on their doorstep. But Europeans needed a route to India, and the Crusades taught them that they did. The riches of the world were in the East, and the Saracens had them. Europeans were the Have Not nations, and they knew it.)
სარაცინები უკვე განლაგებულნი იყვნენ ინდოეთის მსგავს აყვავებულ რეგიონებში და ჰქონდათ პირდაპირი წვდომა ღირებულ სავაჭრო რესურსებზე, როგორებიცაა კათაისა და სანელებლების კუნძულები. ევროპელებისგან განსხვავებით, რომლებიც ინდოეთისკენ მიმავალი მარშრუტების შესწავლას და ნავიგაციას ცდილობდნენ, სარაცინებს არ სჭირდებოდათ ფართო გაზომვები ან გრძელი მოგზაურობები, რადგან მათი სიმდიდრე ადვილად ხელმისაწვდომი იყო იქ, სადაც ისინი ცხოვრობდნენ. ეს კონტრასტი ხაზს უსვამს სარაცენების გეოგრაფიულ და ეკონომიკურ უპირატესობას ევროპელების ამბიციებთან შედარებით.
გარდა ამისა, ჯვაროსნულმა ლაშქრობებმა გააღვიძა ევროპელთა ცნობიერება აღმოსავლეთის სიმდიდრის შესახებ, რამაც გააძლიერა მათი სავაჭრო გზების დამყარების სურვილი. სარაცენებსა და ევროპელებს შორის სიმდიდრის განსხვავებამ ხაზი გაუსვა ევროპის სტატუსს, როგორც „არ გვაქვს“ რეგიონი, რაც უბიძგებს მათ ამ წარმოუდგენლად ღირებულ რესურსებზე წვდომის სწრაფვას. ამგვარად, ევროპელების კვლევა მოტივირებული იყო იმით, რომ დაებრუნებინათ თავიანთი ადგილი სამყაროში, სადაც დომინირებს აღმოსავლეთის სიმდიდრე, რომელსაც ისინი ეძებდნენ, მაგრამ არ ფლობდნენ.
