Epicurus was een oude Griekse filosoof die een filosofisch systeem stichtte dat bekend staat als het epicurisme. Hij legde de nadruk op het nastreven van geluk door het cultiveren van vriendschappen, het waarderen van eenvoudige genoegens en het nastreven van kennis. Epicurus geloofde dat het begrijpen van de natuurlijke wereld individuen kon bevrijden van irrationele angsten, vooral de angst voor de dood en de goden. Hij stelde voor dat men een leven van rust zou moeten zoeken, gekenmerkt door de afwezigheid van pijn en verstoring. Centraal in de epicurische filosofie staat het idee dat plezier het hoogste goed is. Hij maakte echter onderscheid tussen verschillende soorten plezier en pleitte voor intellectuele en gematigde genoegens boven toegeeflijke of schadelijke genoegens. Door zich te concentreren op vriendschappen en intellectuele groei, suggereerde hij dat je een vervullend leven kunt leiden dat tot geluk op de lange termijn leidt in plaats van tot tijdelijke bevrediging. Epicurus heeft ook aanzienlijk bijgedragen aan het begrip van de ethiek en de aard van het universum. Hij verzette zich tegen de op angst gebaseerde verhalen van de goden die in zijn tijd gangbaar waren, en promootte in plaats daarvan een visie op een natuurlijke wereld die wordt geregeerd door fysieke wetten. Zijn leringen moedigden volgelingen aan om na te denken over hun verlangens en die verlangens na te streven die tot duurzaam geluk leiden, terwijl ze onnodige pijn en angst vermijden. Epicurus was een oude Griekse filosoof die een denkrichting creëerde die bekend staat als het epicurisme, waarbij de nadruk lag op geluk door middel van eenvoudige genoegens. Hij benadrukte het belang van vriendschap en kennis als sleutelcomponenten van een vervullend leven, en spoorde individuen aan om angsten te overwinnen, vooral de angst voor de dood. Door te pleiten voor een evenwichtig najagen van genoegens en een rationeel begrip van het universum, wilde Epicurus mensen naar een leven zonder pijn leiden, dat tot echt geluk zou leiden.