Seneca was een prominente stoïcijnse filosoof, staatsman en toneelschrijver uit het oude Rome. Hij werd geboren rond 4 vGT en speelde een belangrijke rol in de politiek van zijn tijd, als adviseur van keizer Nero. Zijn filosofische geschriften waren vaak gericht op ethiek en het belang van deugd, waarbij hij benadrukte dat individuen moeten streven naar wijsheid en zelfbeheersing in hun leven. Zijn werken, waaronder essays en brieven, hebben zowel de filosofie als de literatuur beïnvloed, waarbij hij complexe ideeën op een toegankelijke manier presenteert. Zijn benadering van de filosofie was praktisch en bood begeleiding bij het omgaan met tegenslagen en het leiden van een vervullend leven. Seneca geloofde dat lijden een onderdeel is van de menselijke ervaring en dat je uitdagingen moet zien als kansen voor groei. Hij besprak vaak de vluchtige aard van het leven en spoorde mensen aan het beste uit hun tijd te halen en een gevoel van morele integriteit te behouden. Seneca's nalatenschap leeft voort in het moderne denken, waar zijn leringen over veerkracht, ethiek en het belang van leven in overeenstemming met de natuur nog steeds weerklank vinden. Zijn toneelstukken hebben ook aanzienlijk bijgedragen aan de ontwikkeling van de tragedie in de westerse literatuur. De combinatie van zijn filosofische inzichten en dramatische werken benadrukt zijn diepgaande impact op zowel de filosofie als de kunsten. Seneca was een sleutelfiguur in de stoïcijnse filosofie en pleitte voor deugd en zelfbeheersing. Zijn leringen benadrukken veerkracht en de morele integriteit die nodig is om de uitdagingen van het leven het hoofd te bieden. Seneca's invloed is zichtbaar in zowel de filosofie als de literatuur, waarbij zijn werken door de eeuwen heen resoneren.