Ender Wiggin is geen moordenaar. Hij wint gewoon grondig. Als er iemand bang zal zijn, laat het dan de kruiperds zijn.' 'Je krijgt bijna medelijden met ze, wetende dat Ender achter ze aan komt.
(Ender Wiggin isn't a killer. He just wins-thoroughly. If anybody's going to be scared, let it be the buggers." "Makes you almost feel sorry for them, knowing Ender's going to be coming after them.)
In het boek "Ender's Game" van Orson Scott Card wordt het personage Ender Wiggin afgeschilderd als een strategisch genie in plaats van een brutale moordenaar. Zijn benadering van conflicten wordt gekenmerkt door het grondig en beslissend winnen, wat zijn tactische geest benadrukt. Dit perspectief verschuift de angst van Ender zelf naar zijn tegenstanders, de buggers, en toont de diepgang van zijn begrip en zijn vermogen om tegenstanders te slim af te zijn zonder toevlucht te nemen tot onnodig geweld.
Het verhaal roept een gevoel van medelijden op voor de kruiperds, omdat ze worden geconfronteerd met Enders meedogenloze achtervolging. Enders overwinningen komen niet voort uit een verlangen om te vernietigen, maar uit een toewijding om vrede te bereiken door bedreigingen te overwinnen. Deze complexiteit in zijn karakter brengt lezers ertoe na te denken over de morele implicaties van zijn daden, waarbij winnen een tweesnijdend zwaard wordt in het grotere geheel van conflicten tussen soorten.
