Hij hield het vast in de weg van een man die de touw van een vlieger vasthoudt die zo hoog is dat hij het niet meer kan zien, wetende dat elk moment dat het kan breken en de enige manier waarop hij zal weten dat het is gebroken, zal zijn door de plotselinge rimpel van het touw terwijl het langzaam danst.
(He held to it in the way of a man who holds the string of a kite that is so high he can't see it anymore, knowing that any moment it may break and the only way he will know it has broken will be by the sudden ripple of the string as it dances slowly groundward.)
Het citaat illustreert een diep gevoel van kwetsbaarheid en de ijle aard van de verbinding. Het beeld van een man die een touwtje tegen een vlieger vasthoudt, staat voor vasthouden aan iets kostbaars maar uit het zicht, en benadrukt vertrouwen en onzekerheid. Hij grijpt de string stevig vast, zich ervan bewust dat de verbinding op elk moment kan breken, waardoor hij alleen het zwakste signaal van verlies heeft.
Deze metafoor spreekt tot de menselijke ervaring om vast te houden aan aspiraties of relaties die afstandelijk of kwetsbaar kunnen aanvoelen. De verwachting van de man op de potentiële breuk geeft de angst en het bewustzijn die gepaard gaat met hoop, waarbij de tijdelijke spanning van hoogte gekoppeld is aan de angst om in teleurstelling af te dalen.
