Zelfs voordat hij de aarde verliet, beschouwde hij het voor het eerst als een planeet, net als alle andere, en niet in het bijzonder de zijne.
(It was even before he left Earth that he first thought of it as a planet, like any other, not particularly his own.)
In "Ender's Game" begint de hoofdpersoon, Ender Wiggin, de aarde niet alleen als zijn thuis te zien, maar ook als een planeet onder velen in het universum. Deze perspectiefverschuiving vindt plaats voordat hij de aarde zelfs maar verlaat, wat wijst op een aanzienlijke verandering in zijn gedachten over erbij horen en eigendom. In plaats van de aarde als een persoonlijk toevluchtsoord te beschouwen, beschouwt hij haar als onderdeel van een bredere kosmos, waarbij hij thema's als isolatie en lotsbestemming benadrukt.
Deze transformatie weerspiegelt het grotere verhaal van het boek, waarin Ender worstelt met zijn identiteit en de verantwoordelijkheden die gepaard gaan met het zijn van de hoop van de mensheid tegen externe bedreigingen. Door de aarde door een onpartijdige lens waar te nemen, vergroot Ender zijn begrip van zowel zijn plaats in het universum als de complexiteit van de conflicten die zich in het verhaal ontvouwen.
