Het was echt vreselijk om zo anders te zijn dan andere mensen... en toch ook nogal wonderbaarlijk, alsof je een wezen was dat verdwaald was van een andere ster.
(It was really dreadful to be so different from other people…and yet rather wonderful, too, as if you were a being strayed from another star.)
Het citaat uit L.M. Montgomery's "Anne of Windy Poplars" geeft de strijd weer om je anders te voelen dan anderen. Het brengt een gevoel van angst over dat vaak gepaard gaat met uniek zijn. Dit gevoel van isolatie komt voort uit de uitdaging om erbij te horen en de angst om niet begrepen te worden door de mensen om je heen. Veel mensen die zich anders voelen, kunnen zich herkennen in dit gevoel van angst, omdat het de eenzaamheid benadrukt die in dergelijke omstandigheden kan ontstaan.
Het citaat benadrukt echter ook de schoonheid van individualiteit, wat suggereert dat anders zijn een prachtige ervaring kan zijn. Het roept het idee op dat een dergelijke uniciteit ervoor kan zorgen dat iemand zich speciaal voelt, alsof hij of zij uit een andere wereld komt. Dit perspectief viert de sterke punten die gepaard gaan met onderscheidend zijn, waardoor een diepere waardering van de eigen kwaliteiten en ervaringen mogelijk wordt. Hoewel anders zijn een uitdaging kan zijn, biedt het daarom ook een unieke rijkdom aan het leven.
