De poot van het piepkleine muisje schoot omhoog terwijl hij uitriep: Pleeze, Farver H'Abbit, kunnen we laat opblijven om naar deuren en sleutels te zoeken? Glisam zat naar het kleine muizenkindje te kijken, dat op zijn schoot klauterde. Nee, ik ben bang dat je dat niet kunt, kleintje. De abt wreef vermoeid in zijn ogen, omdat hij wist wat er ging gebeuren toen de muisbaby zijn onderlip naar voren stak. Maar waarom, Farver? Omdat je naar bed moet. Maar waarom, Farver? Omdat je nog maar een baby bent, en je slaap nodig hebt. Maar waarom, Farver? Zodat je groot en sterk kunt worden. Maar waarom, Farver?
(The very tiny mousebabe's paw shot up as he piped out, Pleeze, Farver H'Abbit, can us stay up late to look for doors'n'keys pleeze? Glisam sat watching the tiny mousebabe, scrambling up onto his lap. No, I'm afraid you can't, little one. The Abbot rubbed his eyes wearily, knowing what was coming as the mousebabe stuck out his lower lip. But why, Farver? Because you have to go to bed. But why, Farver? Because you're only a babe, and you need your sleep. But why, Farver? So you can grow up big and strong. But why, Farver?)
Het kleine muisje vroeg de abt gretig of hij laat op mocht blijven om naar deuren en sleutels te zoeken. Glisam, de abt, keek toe hoe de muisbaby op zijn schoot klom en voorzag al de repetitieve vragen die zouden komen. De onschuldige nieuwsgierigheid van de muisbaby bleef bestaan en stak teleurgesteld zijn lip uit.
Glisam legde uit dat de muisbaby niet op kon blijven omdat hij slaap nodig had om sterk en gezond te worden. Elke reactie van de abt werd beantwoord met een ander ‘waarom’, dat het verlangen van het kind naar begrip weerspiegelde. Deze interactie benadrukt de tedere uitwisseling tussen hen en de onschuld van de nieuwsgierigheid uit de kindertijd.
