Bertolt Brecht był niemieckim dramaturgiem i poetą, urodzonym w 1898 roku, działającym od początku do połowy XX wieku. Zasłynął z nowatorskiego podejścia do teatru, kładącego nacisk na styl zwany „teatrem epickim”. Brecht miał na celu sprowokowanie krytycznego myślenia wśród swoich odbiorców, a nie po prostu ich zabawienie. Poprzez techniki takie jak przełamanie czwartej ściany i narracja starał się zachęcić widzów do zaangażowania się w kwestie społeczne i polityczne. Prace Brechta często poruszały tematy niesprawiedliwości społecznej, wojny i kapitalizmu. Do jego najbardziej znanych sztuk należą „Opera za trzy grosze” i „Matka Courage i jej dzieci”. Wierzył, że sztuka powinna służyć celowi i odzwierciedlać zmagania społeczeństwa. Jego idee wpłynęły także na rozwój współczesnego teatru i nadal odbijają się echem wśród współczesnych dramaturgów. Przez całą swoją karierę Brecht musiał stawić czoła poważnym wyzwaniom, w tym ucieczce z nazistowskich Niemiec. Ostatecznie osiadł w Stanach Zjednoczonych, gdzie tworzył wpływowy teatr aż do powrotu do NRD po II wojnie światowej. Spuścizna Brechta opiera się na jego wkładzie zarówno w literaturę, jak i sztuki performatywne, ponieważ zmienił sposób pisania i przedstawiania dramatów. Bertolt Brecht był wybitnym niemieckim dramaturgiem i poetą, znanym ze swojego znaczącego wpływu na współczesny teatr i dramat. Opracował koncepcję teatru epickiego, którego celem było prowokowanie widzów do refleksji na tematy społeczne i polityczne poprzez innowacyjne techniki narracyjne. Dziedzictwo Brechta przetrwało, gdy rzucał wyzwanie konwencjonalnemu sposobowi opowiadania historii i starał się w swoich dziełach odzwierciedlić złożoność społeczeństwa.