Charles Simic to znany amerykański poeta znany z wyjątkowego połączenia surrealizmu i realizmu. Urodzony w 1938 roku w Jugosławii, jako nastolatek wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Jego poezja często odzwierciedla złożoność życia i kondycji ludzkiej, eksplorując tematy pamięci, straty i nostalgii poprzez żywe obrazy i przystępny język. W trakcie swojej kariery Simic otrzymał wiele wyróżnień, w tym nagrodę Pulitzera w dziedzinie poezji w 1990 r. za zbiór „Świat się nie kończy”. Jego twórczość wywarła duży wpływ, przemawiając zarówno do krytyków, jak i czytelników swoim kontemplacyjnym tonem i głębokim rezonansem emocjonalnym. W latach 1990–1991 Simic był także laureatem nagrody dla poety krajowego, co jeszcze bardziej umocniło jego wpływ na środowisko literackie. Oprócz poezji Simic pisze eseje i tłumaczenia, ukazując swoją wszechstronność jako pisarza. Doświadczenia emigranta i dyslokacje kulturowe, z którymi się mierzył, często wpływają na jego twórczość, czyniąc ją bogatą w osobiste i uniwersalne refleksje. Jego styl charakteryzuje się zwięzłością i ostrością, dzięki czemu jego wiersze zapadają w pamięć i skłaniają do refleksji. Charles Simic, serbsko-amerykański poeta, urodził się w 1938 roku i stał się znaczącą postacią współczesnej poezji. Podróż z Jugosławii do Stanów Zjednoczonych ukształtowała jego twórczość, ponieważ zastanawia się nad złożonością życia, pamięci i tożsamości. Dzięki karierze trwającej kilkadziesiąt lat wyjątkowy głos i styl Simica urzekły szeroką publiczność. Jest ceniony za umiejętność łączenia surrealizmu z codziennymi doświadczeniami, tworząc uderzające, zapadające w pamięć obrazy. Oprócz poezji Simic napisał eseje i tłumaczenia, prezentując swój szeroki talent literacki. Jego prace często czerpią z jego własnych doświadczeń życiowych, dzięki czemu są przystępne i przystępne, a jednocześnie poruszają głębokie tematy.