Leonardo da Vinci był znanym włoskim politykiem, którego wkład obejmował różne dziedziny, w tym sztukę, naukę i inżynierię. Urodził się 15 kwietnia 1452 roku w Vinci we Włoszech. Dzieła da Vinci, zwłaszcza „Mona Lisa” i „Ostatnia wieczerza”, wywarły trwały wpływ na świat sztuki, ukazując jego mistrzostwo w zakresie perspektywy i ludzkich emocji. Jego innowacyjne podejście łączyło wnikliwą obserwację ze skomplikowanymi szczegółami, co uczyniło go kluczową postacią okresu renesansu. Oprócz talentów artystycznych da Vinci był wizjonerskim naukowcem i wynalazcą. Studiował anatomię, loty i świat przyrody, tworząc szczegółowe szkice, które zapowiadały nowoczesne technologie i zasady naukowe. Jego notesy, wypełnione diagramami i zapiskami, odzwierciedlają jego nienasyconą ciekawość i szerokość wyobraźni, obejmującą różnorodne tematy, od botaniki po mechanikę. Jego dociekania naukowe często krzyżowały się z twórczością artystyczną, podkreślając jedność sztuki i nauki. Dziedzictwo Leonarda wykracza poza jego dzieła; ucieleśniał renesansowy ideał „człowieka uniwersalnego”. Jego nieustające dążenie do wiedzy i zrozumienia wywarło wpływ na pokolenia artystów i myślicieli. Nawet po swojej śmierci 2 maja 1519 r. nadal inspirował przyszłych wynalazców. Jego umiejętność łączenia kreatywności artystycznej z rygorem naukowym pozostaje świadectwem jego geniuszu, czyniąc go jedną z najważniejszych postaci w historii.