Woodrow Wilson był 28. prezydentem Stanów Zjednoczonych od 1913 do 1921 roku. Odegrał kluczową postać w rozwoju postępowych reform, opowiadając się za polityką mającą na celu ograniczenie władzy monopoli i promowanie sprawiedliwości społecznej. Jego prezydentura była także świadkiem utworzenia Systemu Rezerwy Federalnej, który ustanowił stabilniejsze ramy finansowe kraju. Kadencja Wilsona charakteryzowała się znaczącymi osiągnięciami w polityce wewnętrznej, ale była także wyzwaniem dla kwestii międzynarodowych, w szczególności I wojny światowej. Podejście Wilsona do polityki zagranicznej charakteryzowało się ideą dyplomacji moralnej, skupiającej się na promowaniu demokracji i pokoju na całym świecie. Początkowo starał się zachować neutralność Stanów Zjednoczonych podczas I wojny światowej, ale ostatecznie poprowadził naród do konfliktu w 1917 r. Jego przywództwo podczas wojny i rola w negocjacjach traktatu wersalskiego pokazały jego zaangażowanie w ustanowienie nowego porządku światowego opartego na bezpieczeństwie zbiorowym i Lidze Narodów, chociaż ten aspekt jego dziedzictwa spotkał się ze znacznym sprzeciwem w kraju. Pomimo postępowych reform i wysiłków mających na celu pozycjonowanie Stanów Zjednoczonych jako światowego lidera, prezydentura Wilsona została również naznaczona napięciami rasowymi i polityką segregacji. Jego administracja wdrożyła praktyki, które cofnęły niektóre postępy dla Afroamerykanów, co doprowadziło do długotrwałej krytyki jego dziedzictwa. Ogólnie rzecz biorąc, wpływ Wilsona na amerykańską politykę i politykę zagraniczną pozostaje znaczący, ponieważ kształtował trajektorię narodu zarówno w zakresie reform wewnętrznych, jak i stosunków międzynarodowych. Woodrow Wilson urodził się 28 grudnia 1856 roku w Staunton w Wirginii. Później został naukowcem i rektorem Uniwersytetu Princeton, zanim zajął się polityką. Jego wykształcenie akademickie wpłynęło na jego podejście do zarządzania, kładąc nacisk na zasady moralne i rygor intelektualny. Wnikliwa intuicja polityczna Wilsona pozwoliła mu poruszać się po zawiłościach amerykańskiego krajobrazu początku XX wieku. Jego prezydentura była głęboko powiązana z erą postępu, ucieleśniając ducha reform i odpowiedzialności rządu. Celem Wilsona było przeciwstawienie się władzy korporacji i promowanie dobrobytu społecznego poprzez ustawodawstwo regulujące takie kwestie, jak przepisy antymonopolowe i prawa pracownicze. Poświęcał się promowaniu edukacji i rozwojowi wiedzy, co wywodziło się z czasów, gdy był rektorem uniwersytetu. Ideały Wilsona rozszerzyły się na jego wizję stosunków międzynarodowych. Wyobraził sobie świat, w którym kwitła demokracja, a narody współpracowały pokojowo za pośrednictwem instytucji takich jak Liga Narodów. Jego wiara w samostanowienie i bezpieczeństwo zbiorowe była jak na swoje czasy rewolucyjna, chociaż jego polityka wewnętrzna i poglądy na temat rasy pozostają przedmiotem ciągłej debaty i krytyki. Dziedzictwo Wilsona jest złożone i odzwierciedla zarówno aspiracje progresywizmu, jak i realia jego czasów.