Jednak wysoki stopień udoskonalenia nie wydaje się jednak w końcu tak bardzo ujarzmiać nasze niegodziwe skłonności; i czy sama cywilizacja została oszacowana na podstawie niektórych jej wyników, być może lepiej wydawałoby się, że tak nazywamy barbarzyńską częścią świata, aby pozostać niezmienionym.
(A high degree of refinement, however, does not seem to subdue our wicked propensities so much after all; and were civilization itself to be estimated by some of its results, it would seem perhaps better for what we call the barbarous part of the world to remain unchanged.)
Cytat odzwierciedla paradoks cywilizacji i ludzkiej natury, sugerując, że pomimo postępów i udoskonalania w społeczeństwie nasze nieodłączne tendencje pozostają powszechne. Podkreśla sceptycyzm wobec poglądu, że cywilizacja prowadzi do moralnej lub etycznej wyższości, co oznacza, że postęp kulturowy niekoniecznie równa się poprawie zachowania.
Co więcej, autor kwestionuje ogólną wartość cywilizacji, gdy jest ważna przeciwko jej wynikom, sugerując, że być może tak zwane „barbarzyńskie” społeczeństwa mogą być lepiej bez wpływu nowoczesności. Ten komentarz podważa prawdziwe korzyści cywilizacji, uznając, że jej skutki mogą czasem zaostrzyć, a nie łagodzić ciemniejsze skłonności ludzkości.