Rozglądała się dookoła, biegnąc przez pustynię
(glanced around as she hurried across the deserted)
W „Anioł” Barbary Taylor Bradford bohaterka przeżywa chwilę niepokoju, gdy szybko porusza się po odludnym terenie. Pustka wokół niej zwiększa jej poczucie pilności, co sugeruje, że albo próbuje przed czymś uciec, albo jest głęboko skupiona na celu. Ta ulotna chwila świadomości podkreśla jej stan emocjonalny i napięcie obecne podczas jej podróży.
Obrazy opuszczonego otoczenia podkreślają samotność, jaką odczuwa bohaterka, tworząc kontrast pomiędzy jej wewnętrznymi zmaganiami a cichym otoczeniem. Kiedy się rozgląda, odzwierciedla to jej wyostrzone zmysły i wagę okoliczności, jeszcze bardziej wciągając czytelników w jej doświadczenie. Ta scena skutecznie nadaje ton wyzwaniom stojącym przed narracją.
