Hive Queen: Tak wielu waszych ludzi staje się chrześcijanami. Wierzyć w boga, którego przynieśli ze sobą ci ludzie. Człowiek: Nie wierzysz w Boga? Królowa Roju: To pytanie nigdy nie padło. Zawsze pamiętaliśmy, jak zaczynaliśmy. Człowiek: Ewoluowałeś. Zostaliśmy stworzeni. Królowa Roju: Przez wirusa. Człowiek: Przez wirusa, którego Bóg stworzył, aby nas stworzyć. Królowa Roju: A więc i ty jesteś wierzący. Człowiek: Rozumiem wiarę. Królowa Roju: Nie, pragniesz wiary. Człowiek: Pragnę tego na tyle, aby zachowywać się tak, jakbym wierzył. Może na tym właśnie polega wiara. Królowa Roju: Albo umyślne szaleństwo.
(Hive Queen: So many of your people are becoming Christians. Believing in the god these humans brought with them.Human: You don't believe in God?Hive Queen: The question never came up. We have always remembered how we began.Human: You evolved. We were created.Hive Queen: By a virus.Human: By a virus that God created in order to create us.Hive Queen: So you, too, are a believer.Human: I understand belief.Hive Queen: No-you desire belief.Human: I desire it enough to act as if I believed. Maybe that's what faith is.Hive Queen: Or deliberate insanity.)
Rozmowa pomiędzy Królową Kopca a człowiekiem ujawnia głęboki filozoficzny podział pomiędzy ich perspektywami na temat istnienia i wierzeń. Królowa Kopca wyraża zdziwienie rosnącą liczbą ludzi nawracających się na chrześcijaństwo, wskazując na brak troski i kontemplacji bóstw. Dla jej gatunku uwaga zawsze była skupiona na ich pochodzeniu, zakorzenionym w ewolucji, a nie stworzeniu przez boga. Uwydatnia to zasadniczą różnicę między ich poglądami na temat początków życia, podkreślając kontrast między zrozumieniem naukowym a wiarą teologiczną.
Dialog jest kontynuowany, a człowiek próbuje pogodzić wiarę z przekonaniem, co sugeruje, że chociaż może nie posiadać wiary w tradycyjnym sensie, zachowuje się tak, jakby wierzył. Królowa Kopca kwestionuje tę koncepcję, sugerując, że takie pragnienia wiary mogą odzwierciedlać szaleństwo, a nie autentyczną wiarę. Ta wymiana zdań ilustruje złożoność wiary i różne sposoby, w jakie istoty mogą podchodzić do koncepcji stworzenia, istnienia i wiary, otwierając dialog na temat ciągłego poszukiwania znaczenia przez ludzkość w rozwijającym się wszechświecie.