Çocukken not defterleri tutardım ve onlar benim için önemliydi.

Şarkıyı 12-14 yaşımdayken duyduğumu hatırlıyorum; Chicago'da olmalı çünkü çiftlikte radyomuz yoktu ve İkinci Dünya Savaşı sırasındaydı. O savaşta yurt dışına giden üç erkek...

1983'e kadar her partide giydiğim her kıyafeti hatırlayabiliyorum.

Yazarlar hatırlayıcılardır.

Şöyle anlatayım, babamla ilgili hatırladığım en eski anım, sanırım bazı çocuklar tarafından dövüldüm ve o bana baktı ve 'hey, kavgaya girersen kazanırsın' dedi. Elinize bir taş mı...

Din felsefelerinde ve atalara tapınmada inanan kişide geçmişle bir süreklilik oluşturan ve bir ulus inşa etmedeki en önemli bileşen olan hafızayı benimseyen Hindulara ve Budistlere...

Geçmişe dönüşler nadiren dil içerir. Benimki kesinlikle olmadı. Bunlar görsel, motor ve duyusaldı ve amansız, dehşet verici bir şimdiki zamanda gerçekleştiler.

'Güneş İmparatorluğu' sık sık düşündüğüm filmlerden biri. Sanırım gençliğimde ilk izlediğimde beni derinden etkilemişti.

Antrenman malzemelerimizi, kavgalarda aldığımız ve orada yaşadıklarımızı hatırlatan şeyleri satmak zorunda olmamız üzücü, ancak daha sonra yeni şeyler alacağız.

Çocukken, 77 Kuzey'de bir aşağı bir yukarı araba kullanırdık - bu bizim otoyolumuz - otoyolun kenarında ofis binaları olurdu ve ben de yaşlandığımda evim böyle görünecek diye...

Ve unutmamız gerektiği için unuturuz, unutacağımız için değil.

Babamın kim olduğu önemli değil; Onun kim olduğunu hatırladığım önemli.

Bir aktrisin başarılı olabilmesi için bir Venüs yüzüne, bir Minerva'nın beynine, Terpsichore'un zarafetine, bir Macaulay'ın hafızasına, Juno'nun figürüne ve bir gergedanın derisine sahip...

Sandıklardan oluşan bir mezara bırakılan kıyafetlerde üzücü bir şeyler var.

Gezilerimden edindiğim anılara gerçekten değer veriyorum. Bazı nedenlerden dolayı, seyahat ettiğinizde sanki zihniniz bunun alışılmadık bir şey olduğu gerçeğini algılıyor, bu yüzden...

Ne zaman doğduğum yer olan Walton-on-Thames'i düşünsem, ilk ve en önemli referansım nehir oluyor. Nehrin kokusunu seviyorum; tarihini, nezaketini seviyorum. Varlığının ilk yıllarımdan...

12 yaşımda En İyi İngilizce Deneme dalında okul ödülünü kazandım. Ödül, Somerset Maugham'ın 'Modern İngiliz ve Amerikan Edebiyatına Giriş' kitabının bir kopyasıydı. Bugüne kadar...

Vernon'daki ışık yeşile döndüğünde sokağa çıktık ve George elimi tuttu ve genç benliklerimizin hayaletleri bizimle geçti.

{"Aklınıza gelebilecek en gerçek şey nedir?"} Cevap vermeden önce uzun süre düşünülen jacques; Bildiği her şeye en hayati ve kalıcı olanı tartmaya çalıştı. Sonunda, artık...

Tarihin, hafızadan bile daha fazla, büyük olaylara odaklanarak ve şimdiki zamanda yaşayan çoğu insanın aksi takdirde meşgul olduğunu, onlar için omenslerin genellikle var olmadığını...