Ben münzevi bir tuhafım.

Kızların baskı üstüne baskı giymesini seviyorum. Çok havalı görünüyor.

Yaptığım hareketleri muhtemelen bastıramam çünkü o sırada aslında yorumladığım fikir benim ve doğal olarak oyuncularımı ve dinleyicilerimi benimle uyumlu olarak hayal ediyorum....

Ben görgü kuralları ikonunun tam tersiyim. Ben küstahım ve aslında hiçbir sosyal kurala uymuyorum. Hoş biriyim ama gerçekte dünyadaki en az bir araya gelen kadın benim.

Belki biraz palyaçoyum ama aynı zamanda ciddi bir sporcuyum.

Kendi gündeminiz ve kendi tarzınız varsa ve kitlelerin yaptıklarına kolayca uyum sağlayamıyorsanız, zor biri olarak görülüyorsunuz. Oysa ben bunu sadece bir birey olarak düşünüyorum.

Komşu kızı gibiyim... Sadece kötü bir huyum var.

Herkesin kendine has bir tarzı olduğunu düşünüyorum. Bu yüzden insanların benim hakkımda beğendiği şeyleri korumaya çalışıyorum.

Sorun şu ki, radyo düğmesine her bastığımda yayın yapılıyor ve bazen kulağa biraz kibirli geliyor - özellikle 'Dördüncü bitirmek için burada değilim' - ve aklıma gelen de bu.

Gerçekten sevdiğim harika müzikler yapmalıyım ve başkalarının bu konuda ne düşüneceği konusunda fazla endişelenmemeliyim.

Çok küçüklüğümden beri, belki beş ya da altı, oyuncu olmayı çok düşündüm. Ama özellikle yaşım ilerledikçe arkadaşlarıma hırslarımdan bahsetmedim çünkü onların bu...

Bu kadar rap hayranı olmam insanları şaşırtmış olmalı ama bu doğru. Bazen iyi vakit geçirmek için ihtiyacım olan tek şey evde kalmak, biraz rap müziği dinlemek ve kendimi serbest...

S Club Juniors'tayken çok uzun, düz, kahverengi saçlarım vardı ve onlarla hiç oynamadım. Çok gençtim ve takım bana bu işi kendi haline bırakmam gerektiğini söyledi, bu yüzden S Club...

Oyunculuğa başladım çünkü hayatta kalmam ve iç dünyamı eşitlemem için ihtiyaç duyduğum yol buydu.

Eğer parti yapmak istiyorlarsa ve şarkımda bana hüzün getirdiğini söylediğim her şeyi yapmak istiyorlarsa, benim şarkım da film müziği olarak... öyle olsun.

Etkimin tam olarak ne olduğunu bilmiyorum ama modayı kendi tarzımda yaptığımı söyleyebilirim.

Asla tarzımdan vazgeçmeyeceğim.

Henüz hazırlık sınıfındayken (14, 15) defter, günlük tutmaya başladım. Neredeyse manzara çizimi veya hayat çizimi gibi yazmaya başladım. Hiç günlük tutmadım, günüm ve başıma...

Ben bir oyuncu değilim; Ben bir uzaylıyım.

'Geceyarısı Özel' programında Meat Loaf'lı bir video izlediğimi hatırlıyorum. Sanırım 'Bat Out Of Hell' videosuydu. Öfkeli, kocaman, şişman bir adam gibiydi ve gerçekten çok seksi,...

Temel destek ve teşvik içeriden gelir ve toplumunuzun ona yalnızca sizin söyleyebileceğiniz şeyi bilmesi gerektiği şeklindeki çılgın fikirden kaynaklanır.

Gençken hippi gibi giyinirdim. Kıyafetlerim pek şık değildi.

Kırmızı halıda kesinlikle turuncu giyeceğim!

Belki dövüş tarzım o kadar satılabilir değil, tanıtım yapmayı kolaylaştırmıyor ama bu benim tarzım ve onu değiştirmeyeceğim.

Bir maskeyle yaşadığımda büyük bir özgürlüğe sahibim ve bunun tersine, bir kamera gerçek yüzümü çekerken kendimi çok açıkta hissedebiliyorum. Bir kazak ve kot pantolonla veya Speedo...

Biliyor musun, ben neredeyse açık bir kitabım.

Kendimi ifade edebilmemin tek yolu müzik.

Asi bir ergenlik halim var. Annem yapamayacağımı söylerse yaparım. Ama gayet iyiyim. Bu yüzden 'The Bling Ring'de Sam'i oynamak eğlenceliydi. Aşırı derecede çılgın ve vahşi biri...

Dışarıda iki tür kadın var: güzel bir şey bulan ve bunu kendine saklamaktan hoşlanan türde bir kadın ve diğer tür ise, yani paylaşmak isteyen ben.

Başkalarının meselelerine burnumu sokmaya inanmıyorum ama konu benimle ilgili veya beni etkileyen bir konu olduğunda inandığım bir şeyi söylemekten çekinmeyeceğim.