Polisiye romanların net bir başlangıcı, ortası ve sonu vardır: Bir gizem, onun araştırılması ve çözümü. Okuyucu olayların mantıklı ve verimli bir şekilde ilerlemesini bekler ve bu...

Hem iyi yazmanın, hem de kolay yazmanın yolu yoktur.

Üniversite başvurumu yazana kadar hiçbir şey yazdığımı hatırlamıyorum.

Dille ilgilenen herkes, sonunda dilin etrafındaki sosyolojik meseleler hakkında yazmaya başlar.

Hızlı yazarım, güzel yazarım, inandırıcı yazarım.

Oyunculara falan dikkat ediyorum ama o kadar da değil. Kimin yazdığına dikkat etmiyorum.

Yazarken bu yüksek umutlardan, sonunda kendinizi tamamen aptal yerine koymamak için umutsuz bir istek haline gelirsiniz.

Kitaplarımda romantizmin ya da tarihi bir aşka gizemin eklenmesi kaz değil sostur.

Düzyazı yazdığım için çizgi roman yazmaya oturduğumda beynimin farklı çalıştığını hissediyorum. Aslında kafamın farklı kısımları harekete geçiyormuş gibi geliyor.

Tüm kayıtlarım, bir grup şarkı yazıp bunların birbirine uyup uymadığını görmek yerine, plak olmak için yazıldı.

Bana göre, bir makale için 'materyale' sahip olmak, yalnızca yazacak bir şeye sahip olmak değil, aynı zamanda ne olursa olsun hakkında söylenecek ilginç ve orijinal bir şeye de sahip olmak...

Onlarla konuştuğunuz sürece kadın karakterler yazmanın büyük bir gizemi olduğunu düşünmüyorum. Eğer bir manastırda yaşıyorsanız ve hiç kadınla tanışmamış olsaydınız belki bu...

İnsanların nasıl hissettiğini yansıtan hikayeler anlatmak istiyorum.

Henüz hazırlık sınıfındayken (14, 15) defter, günlük tutmaya başladım. Neredeyse manzara çizimi veya hayat çizimi gibi yazmaya başladım. Hiç günlük tutmadım, günüm ve başıma...

Herhangi bir zamanda Cory Branan, Leonna Naess, Eve 6, King's Noyse, Sean Paul, Green Day, the BoDeans, Buddy Holly, Nowell Sing We Clear dinliyorum... liste uzayıp gidiyor. Ama yazarken nadiren...

Asla diğer yazarları kopyalamaya çalışmayın ve asla bir formül bulmaya çalışmayın. Bunun kalbinizden ve ruhunuzdan gelmesi gerekiyor.

Bu kitaplar üzerinde gerçekten çok çalışıyorum ve meslektaşlarım onlar hakkında kötü eleştiriler yazdığında bunu çok kişisel algılıyorum.

Genellikle kitabın ardından bir hayal kırıklığı duygusu gelir, çünkü yazmayı umduğum şey gerçekte başardığım şey değildir. Ancak bir sonraki kitabı yazmak için bir motivasyon...

Açılış şiiri yazmanın zor yanı da budur. Herkesle konuşuyorsun ama aynı zamanda herkes adına da konuşmak istemiyorsun.

Bazı yazarlar kahvehaneler gibi başka yerlerde çalışmayı sever ama ben yapamam; sonunda insanları izlemek zorunda kalırım. Ve eğer bir kitapçıda olsaydım kitap okuyor olurdum. Bazen biraz...

Bana kabusların kraliçesi diyen bir arkadaşım var çünkü her zaman çok kötü kabuslar gördüm. Yatağımın yanında bir defter tutuyorum, bu yüzden gece kötü bir rüyadan uyanıyorum,...

2007'de muhtemelen tüm yıl boyunca dört senaryo yazdım. Her üç ayda bir senaryo yazıyordum.

Her şeyden önce, bir hikaye anlatıcısı olarak dürüst olmak istersiniz.

Yazarlık soylu bir meslek değildir; oldukça iğrenç, sert ve biraz da kirli.

Oyuncuları önemsiyorum ve onları çok kişisel bir şekilde anlıyorum. Her yazarın bunu yapması gerektiğini söylemiyorum ama benim durumumda bunun faydası oldu. Kendimi sahneye koyabiliyorum...

Sanırım ilk kısa kurgu satışımı 2005 yılında yaptım. Ondan önce de başarısız yazıyordum.

Edebiyat tarihinde, yazarları hayattayken yayınlanmamış pek çok büyük ve kalıcı eser vardır. Yazarlar yazarken kendilerini olumlamamış olsalardı yazmaya nasıl devam edebilirlerdi?

Bana göre anı ile otobiyografi arasındaki fark, anı kitabının öncelikle belirli bir hikayeyi anlatmak için var olması, oysa otobiyografinin bir yaşamın tam bir anlatımı olmaya...

Ne zaman kurgu dışı bir kitap yazsam dava ediliyorum.

Yaklaşan ilk yayıncıya çaresizce evet dememek gerekir. Yeni yazarlar özellikle beklemeli ve anlaşmalarını tartmalı ve yalnızca iyi bir teklif aldıklarından emin olduklarında kabul...