Polisiye romanların net bir başlangıcı, ortası ve sonu vardır: Bir gizem, onun araştırılması ve çözümü. Okuyucu olayların mantıklı ve verimli bir şekilde ilerlemesini bekler ve bu beklentiler yazarı tek tek cümleleri güzelleştirmek yerine makro yapı üzerinde çalışmaya çok fazla zaman harcamaya zorlar.
(Crime novels have a clear beginning, middle, and end: a mystery, its investigation, and its resolution. The reader expects events to play out logically and efficiently, and these expectations force the writer to spend a good deal of time working on macrostructure rather than prettifying individual sentences.)
Bu alıntı, polisiye romanlarda yapının ve mantıksal ilerlemenin önemini vurgulamaktadır. Okuyucuların tutarlı ve etkili bir anlatıya yönelik beklentilerinin, yazarları dekoratif dil veya üslupla ilgili süslemeler yerine daha büyük resme (olay örgüsünün geliştirilmesi ve ilerleme hızı) odaklanmaya nasıl zorladığını vurguluyor. Bu denge, hikayenin ilgi çekici, açık ve tatmin edici kalmasını sağlar; bu da iyi bir hikaye anlatımının genellikle süslü anlatım yerine netlik ve mantıksal akışa öncelik verdiğini kanıtlar. Bu tür içgörüler, tür kurallarına uygun ilgi çekici anlatılar oluşturmayı amaçlayan her yazar için değerlidir.
