Bu alıntı, damar sertliğinin biyolojik süreci ile yaşlanan ülkelerde meydana gelen siyasi ve sosyal durgunluk arasında ilgi çekici bir benzetme sunuyor. Tıpkı arterlerin plakla tıkanması ve oksijen ve besin sağlamak için hayati önem taşıyan kan akışının engellenmesi gibi, toplumlar da ilerlemeyi ve adaptasyonu engelleyen eski kanunları, politikaları ve gelenekleri biriktirebilir. Bu hükümetsel ve toplumsal 'damarlar' tıkandığında, yenilik, reform ve yeni fikirlerin temel akışı engellenir ve bu da canlılık ve etkililiğin azalmasına yol açar. Bu durgunluk, vatandaşlar arasında hayal kırıklığı yaratabilir ve bir ülkenin küresel nüfuzunu azaltabilir; tıpkı sınırlı kan akışının vücutta doku hasarına ve organ yetmezliğine neden olabilmesi gibi. Tarihsel olarak pek çok büyük imparatorluk, değişen koşullar karşısında genellikle evrimleşememek veya reform yapamamakla belirgin olan periyodik bir gerileme yaşamıştır. Bu toplumlar, tıpkı eski, sertleşmiş damarlar gibi, artık nüfuslarına hizmet etmeyen arkaik uygulamalara ve yasal çerçevelere bağlı kalabilirler. Bu işaretleri erken tanımak, ister yasal reform yoluyla, ister yeniliği benimsemek, ister kültürel yenilenmeyi teşvik etmek yoluyla canlılığın yeniden sağlanması açısından çok önemlidir. Metafor, yenilenmenin fiziksel sağlık kadar toplumsal sağlık için de gerekli olduğunun altını çiziyor; onsuz çürüme kaçınılmaz hale gelir. Genel olarak alıntı, bir ulusun gücünü ve uzun ömürlülüğünü korumada uyum sağlamanın önemini ve kayıtsızlığın tehlikelerini vurguluyor.