Ordular, askerlerini düşmanı insan olarak görmemeleri konusunda eğitmek için çok zaman ve çaba harcadılar. Eğer onların tehlikeli hayvanlar olduğunu düşünürseniz onları öldürmek çok daha kolaydır. Sorun şu ki, savaş öldürmekle ilgili değil. Bu, düşmanın sizin isteğinize direnmeyi bırakmasını sağlamakla ilgilidir. Bir köpeğe ısırmamayı öğretmek gibi. Onu cezalandırmak seni dövülmüş bir köpekle baş başa bırakır. Onu öldürmek kalıcı bir çözüm ama senin köpeğin yok. Neden ısırdığını anlayabilir ve ısırmasına neden olan koşulları ortadan kaldırabilirseniz, bazen bu da sorunu çözebilir. Köpek ölmedi. O senin düşmanın bile değil.
(Armies have spent a lot of time and effort training their soldiers not to think of the enemy as human beings. It's so much easier to kill them if you think of them as dangerous animals. The trouble is, war isn't about killing. It's about getting the enemy to stop resisting your will. Like training a dog not to bite. Punishing him leaves you with a beaten dog. Killing him is a permanent solution, but you've got no dog. If you can understand why he's biting and remove the conditions that make him bite, sometimes that can solve the problem as well. The dog isn't dead. He isn't even your enemy.)
"İmparatorluk"ta yazar Orson Scott Card, orduların düşmanı insanlıktan çıkarmak için kullandığı psikolojik taktikleri araştırıyor. Bu zihniyet, rakipleri sadece hayvanlar olarak görmek onlara karşı şiddeti meşrulaştırmayı kolaylaştırdığı için öldürme eylemini basitleştirir. Ancak Card, savaşın yalnızca ölüme yol açmaktan ibaret olmadığının altını çiziyor; temelde direnişin üstesinden gelmek ve kişinin iradesini empoze etmekle ilgilidir. Düşmana düşman yerine kontrollü bir varlık gibi davranmak daha etkili sonuçlara yol açabilir.
Card, düşmanı cezalandırmanın veya öldürmenin yararlı sonuçlar vermeyebileceğini göstermek için köpeği eğitme metaforunu kullanıyor. Bunun yerine, düşmanlıklarının altında yatan nedenleri anlamak ve bu şikâyetleri ele almak, daha barışçıl bir çözüme yol açabilir. Muhalefeti neyin tetiklediğine odaklanarak, düşmanları potansiyel olarak işbirlikçilere veya tarafsız taraflara dönüştürebilir, böylece genellikle çatışmayı tırmandıran şiddet döngüsünden kaçınılabilir.
