Dört yaşıma geldiğimde köşeyi dönüp yerel bir tramvay durağında bekler, annem gibi görünen biriyle tramvaya biner ve sıranın sonuna giderdim.
(By the time I was four, I would walk around the corner and wait at a local streetcar stop, get on the streetcar with somebody who looked like they could be my mother and go to the end of the line.)
Bu alıntı çocukluktaki bağımsızlık ve merak duygusunu çağrıştırıyor. Çocukların, genellikle sıkı bir denetim olmadan, çevrelerini keşfetme özgürlüğü hissine kapıldıkları bir zamanı vurguluyor. Aile üyesine benzeyen bir yabancıyla tramvaya binmek, alışılmadık ortamlarda bile bilinçaltında bağlantı ve aşinalık arayışını akla getiriyor. Bu tür deneyimler, masumiyeti ve erken yaştaki güven anlayışını yansıtır, aynı zamanda çocukluğun keşfetmeyi körükleyen maceracı ruhunu da yansıtır. Ayrıca, güvenlik kaygıları ve toplumsal değişiklikler nedeniyle çocuklukta bağımsızlığın zaman içinde nasıl geliştiği üzerine düşünmeye de teşvik eder.
