'Bölge 9' tekil bir Apartheid karşıtı metafordu ve 'Elysium' göçle ve Birinci Dünya ile Üçüncü Dünyanın nasıl buluştuğuyla ilgili daha genel bir metafordu. Ancak metaforun en çok hoşuma giden yanı, neredeyse her senaryoya uyacak şekilde ölçeklendirilebilmesi.
('District 9' was a singular anti-Apartheid metaphor, and 'Elysium' is a more general metaphor about immigration and how the First World and Third World meet. But the thing that I like the most about the metaphor is that it can be scaled to suit almost any scenario.)
Bu alıntı, karmaşık toplumsal sorunları ele alırken film yapımı metaforlarının çok yönlülüğünü vurguluyor. Blomkamp, başlangıçta apartheid gibi belirli bağlamlarda köklenen belirli temaların, göç ve küresel eşitsizlik gibi daha geniş toplumsal zorlukları temsil edecek şekilde nasıl gelişebileceğini vurguluyor. Uyarlanabilirliği, film yapımcılarına düşünceyi kışkırtmak, empatiyi geliştirmek ve çeşitli senaryolarda konuşmaları tetiklemek için güçlü bir araç sunuyor. İyi hazırlanmış bir metafor, soyut konuları somut anlatılara dönüştürerek farklı izleyici kitlelerini birbirine bağlayan, görünmez olanı görünür ve karmaşık olanı anlaşılır kılan bir köprü görevi görür.
