Savaş ilan edilene kadar ordunun diplomasiye karşı dikkatli olması gerektiğine inanıyorum; o zaman Dışişleri Bakanlığı burnunu sokmamalı ve ordunun kazanmak için ne gerekiyorsa yapmasına izin vermeli.
(I believe the military should be wary of diplomacy until war is declared; then the State Department should keep its nose out and let the military do whatever is necessary to win.)
Bu alıntı, bir çatışma ortaya çıktığında askeri otoriteye öncelik veren bir bakış açısını vurguluyor. Diplomasiye temkinli bir yaklaşım öneriyor ve diplomatik çabaların savaşı başladıktan sonra yönetmekten ziyade önlemek için en uygun yöntem olduğunu ima ediyor. Kazanmada ordunun rolüne yapılan vurgu, gerilimin artması durumunda kararlı bir askeri müdahalenin gerekli olduğuna ve potansiyel olarak diplomatik ilişkileri önceden riske atabileceğine olan inancı gösteriyor. Bu görüş, askeri gücün ve hazırlığın önemini vurgularken, aynı zamanda diplomasi ile güç arasındaki denge ve çatışma sırasında diplomatik müzakerelerin bir kenara bırakılmasının tehlikeleri hakkında da soruları gündeme getiriyor. Bu, askeri angajman konusunda pragmatik, belki de saldırgan bir duruşu yansıtıyor ve süreçten ziyade sonuçlara vurgu yapıyor.
