Bir insanı sevmek için kimseyle aynı fikirde olmamıza gerek olduğunu düşünmüyorum. Hıristiyanların karşıdakini sevmesi, ona karşı iyiliksever ve hayırsever olması emri, karşıdakinin inancından bağımsızdır.
(I don't think we need to agree with anyone in order to love the person. The command for Christians to love the other person, to be benevolent and beneficent toward them, is independent of what the other believes.)
Bu alıntı, özellikle Hıristiyan çerçevesinde sevginin koşulsuz doğasını vurgulamaktadır. Sevginin paylaşılan inançlara veya anlaşmalara bağlı olmaması gerektiğini vurgulayarak ideolojik sınırları aşan evrensel bir şefkati teşvik eder. Böyle bir yaklaşım, bireyleri farklılıklara bakılmaksızın yardımseverlik göstermeye teşvik ederek anlayış ve katılımı teşvik eder. Bu bakış açısı, gerçek sevginin uyum gerektirdiği fikrine meydan okuyor, bunun yerine sevginin farklılıklar arasında köprü kuran ve farklı topluluklar arasında empati inşa eden ahlaki bir erdem olarak öneminin altını çiziyor.
