Yazmaktan nefret ediyorum! Ama konuşmayı seviyorum, bu yüzden bana insanlar kitaplarımı okuduğunda sanki ben orada onlarla konuşuyormuşum gibi geliyor.
(I hate to write! But I love to talk, so I'm told that when people read my books, it like I'm there just talking with them.)
Bu alıntı, yazarın sohbet ve bağlantı kurma konusundaki gerçek tutkusunu vurguluyor ve yazma eyleminden hoşlanmamalarıyla sözlü iletişime olan sevgilerini karşılaştırıyor. İyi yazmanın kişisel bir sohbetin mahremiyetini uyandırabileceğini, okuyucuların yazarla doğrudan etkileşime giriyormuş gibi hissetmelerini sağlayabileceğini vurguluyor. Bize, hikaye anlatımının özünün, onu paylaşmak için kullanılan araç ne olursa olsun, çoğunlukla özgün diyalog ve bağlantıda yattığını hatırlatır. Duygu, kişisel dokunuşun sözlü veya yazılı olsun iletişim yöntemini aşabileceğinin altını çiziyor.
