Kongrenin cesaretten çok yürek içeren bir yer olduğunu öğrendim; Washington'da cesurlardan çok iyi ruhlar var. Bütünün her zaman parçaların toplamı olmadığını, içine koyduğunuz şeyin her zaman ortaya çıkanla eşleşmediğini öğrendim.
(I learned that Congress is a place with more heart than courage; there are more good souls in Washington than brave ones. I learned that the whole is not always the sum of its parts: that what you put in doesn't always match what you get out.)
Bu alıntı, siyasi arenada şefkat ve cesaret arasındaki zıtlığı vurguluyor. Nezaket ve iyi niyetin çoğu zaman kahramanlık eylemlerinden daha ağır bastığını ve kolektif sonucun her zaman bireysel katkılarla uyumlu olmayabileceğini öne sürüyor. Yönetişimde dürüstlük ve samimiyetin önemi üzerine düşünmeye davet eder ve gerçek çabanın her zaman beklenen sonuçlara yol açmadığını vurgular. Bu tür içgörüler bizi, bireylerin algılanan cesaretlerinden ziyade ahlaki niteliklerine değer vermeye ve Kongre gibi karmaşık sistemlerin, dahil olanların iyiliğine rağmen her zaman öngörülebilir veya adil sonuçlar üretemeyebileceğini kabul etmeye teşvik ediyor.
