Ülkedeki her gramer öğretmeninin öğrencilerine Özgürlük Anıtı'nın anlamı hakkında yazmalarını istedim. Kazanan çocuğun mikrofona çıkıp dünyanın önünde cebinden hepimizi duygulandıracak kelimelerin bulunduğu buruşuk bir kağıt parçası çıkarması harika olmaz mıydı?
(I've asked every grammar schoolteacher in the nation to have their students write on the meaning of the Statue of Liberty. Wouldn't it be wonderful if the winning kid got up to the microphone and, in front of the world, had to dig into a pocket to pull out a crumpled sheet of paper containing the words that would move us all?)
Bu alıntı, gösterişli sunum karşısında gerçek ifadenin gücünü vurguluyor. Gerçek vatanseverliğin ve Özgürlük Anıtı gibi sembollere dair anlayışın, kusurlu olsa bile en iyi şekilde yürekten gelen sözlerle sergileneceğini öne sürüyor. Genç öğrencileri kişisel düşüncelerini ifade etmeye teşvik etmek, özgün bağları ve ulusal ideallerin daha derin bir şekilde takdir edilmesini teşvik eder. Bize samimiyet ve duygunun çoğu zaman mükemmellikten daha derin bir yankı uyandırdığını, kültürler ve nesiller arasında gurur ve yansıma duygusu uyandırdığını hatırlatır.
