Eğer her şeye sahip olmanın nasıl bir şey olacağını bilseydim, daha azıyla yetinmeye razı olurdum.
(If I had known what it would be like to have it all I might have been willing to settle for less.)
Bu alıntı arzunun doğası, tatmin ve hedeflerimize ulaşmanın çoğu zaman öngörülemeyen sonuçları üzerine derin bir yansıma sunuyor. Zenginlik, başarı ya da kişisel başarılar olsun, 'hepsine' ulaşmanın, tahmin etmediğimiz karmaşıklıkları ve maliyetleri beraberinde getirebileceğini öne sürüyor. Bazen istediğimizi düşündüğümüz her şeyi elde etme arayışı, bu arayışların ardındaki gerçek değer veya anlam belirsizleştiğinden, aşırı doygunluk veya boşluk duygularına yol açabilir. Sürekli daha fazlası için çabalamak yerine, memnuniyet ve sahip olduklarımızı takdir etmenin önemi hakkında ima edilen bir mesaj var. Buradaki ironi, hırslarımızın tüm sonuçlarını bilmenin, seçimlerimizi yeniden gözden geçirmemize ve daha azının daha tatmin edici veya anlamlı olabileceğini fark etmemize neden olabileceği gerçeğinde yatmaktadır. Aynı zamanda insan doğasının ulaşılmaz olanı arzulama eğilimine ve bu yolda yapılan fedakarlıkların farkına varmanın eşlik edebileceği potansiyel pişmanlığa da değiniyor. Bu alıntı, hedeflerimiz ve istediğimizi düşündüğümüz her şeyin ezici bir şekilde elde edilmesinin gerçekten mutluluğa yol açıp açmadığı konusunda iç gözlemimizi teşvik ediyor. Bizi, daha fazlasını elde etmek için sonsuz bir kovalamaca yerine, daha basit arzuların veya mütevazı başarıların daha tatmin edici bir yaşam sağlayıp sağlayamayacağını düşünmeye sevk eder. Sonuçta, kişinin kendini anlama bilgeliğine ve daimi özlem yerine gerçek tatmine yol açabilecek gerçek önceliklere değinir.
