Alıntı, eğitim tercihlerinde özgürlük ve çeşitliliğin önemini vurguluyor. Bir toplum veya sistem kendisini kısıtlayıcı çerçevelerden kurtardığında ve öğrenmeye yönelik çeşitli yaklaşımlara izin verdiğinde, yalnızca bireyleri güçlendirmekle kalmaz, aynı zamanda yenilikçiliği ve kapsayıcılığı da teşvik eder. Eğitimde açık sistemler, alternatif öğretim yöntemleri, yeni müfredatlar ve her öğrencinin kendine özgü ihtiyaçlarını karşılayabilecek farklı bakış açıları için fırsatlar yaratır. Bu esneklik, eleştirel düşünmeyi, yaratıcılığı ve katı sistemlerin sıklıkla bastırdığı öğrenme sevgisini geliştirebilir.

Ayrıca, bir metafor olarak 'siyasetçilere ödül verme' kavramı, gerçek takdir ve övgünün, modası geçmiş veya kontrollü sistemlere bağlı kalmak yerine, özgürlüğü ve ilerici değişimi savunanlara verilmesi gerektiğini ima etmektedir. Eğitimde gerçekten değerli olanın yeniden değerlendirilmesini teşvik ederek statükoya meydan okur: bağlılık, uyum veya gerçek büyüme ve uyum sağlama arayışı.

Bu bakış açısı, eğitimin temel bir insan hakkı olduğu ve bürokratik kısıtlamalar veya siyasi gündemlerle sınırlandırılmaması gerektiği inancıyla uyumludur. Bunun yerine, tüm seçeneklerin mevcut olduğu ve öğrencilerin ilgi ve yeteneklerine en uygun yolları seçme özerkliğine sahip olduğu dinamik bir süreç olmalıdır. Böyle bir ortamı kolaylaştırmak, politika yapıcıların, eğitimcilerin ve toplulukların geleneksel kontrol yöntemleri yerine öğrenci merkezli yaklaşımlara öncelik verme cesaretini gerektirir.

Özünde alıntı, eğitimdeki ilerlemenin yeniliği engelleyen engellerin aşılmasına ve çeşitliliğe, özgürlüğe ve tercihe değer veren bir sistem yaklaşımının benimsenmesine bağlı olduğunu vurguluyor. Böyle bir ortam, sürekli değişen bir dünyada gelişmeye hazır, çok yönlü, uyum sağlayabilen bireyler yetiştirerek sonuçta topluma fayda sağlar.