Medyanın görevdeki bir başkanı doğrudan beyazların üstünlüğünü savunan, hatta sıradan bir ırkçı olarak etiketlemesi zordur. Trump hâlâ sıradan bir vatandaş olsaydı bu daha kolay olurdu.
(It is hard for the media to outright label a sitting president a white supremacist, or even a garden variety racist. If Trump was still a private citizen, this would be easier.)
Bu alıntı, üst düzey yetkililere, özellikle de başkanlara yönelik kamuya açık suçlamaların karmaşıklığını vurguluyor. Kurumsal korumaların yanı sıra hukuki ve siyasi kaygıların, medyanın ırkçı ideolojilere sahip bu tür isimleri doğrudan seslendirmesini zorlaştırabileceği ileri sürülüyor. Birinin görevde olduğu zaman ile özel vatandaş olduğu zaman arasında yapılan ayrım, gücün ve kamu algısının hesap verebilirliği nasıl etkilediğinin altını çiziyor. İfade özgürlüğünün sınırları, medya sorumluluğu ve liderlik rollerinde ırksal ideolojilere yönelik toplumsal hoşgörünün boyutu hakkında önemli soruları gündeme getiriyor.