Igor Stravinsky'nin bu sözü paranın geçici ve yüzeysel gücünü dokunaklı bir şekilde yansıtıyor. Stravinsky, ateş metaforunu kullanarak, tıpkı çıranın ateşi başlatması gibi, paranın da bir şeyi ateşleyebileceğini veya başlatabileceğini öne sürüyor. Ancak para tek başına gerçek tutkuyu, yaratıcılığı veya zaman içinde anlamlı ilerlemeyi sürdürecek veya besleyecek doğal niteliklerden yoksundur. Bu bağlamda ateş, yalnızca parayla beslenemeyecek canlılığı, enerjiyi ve kalıcı bağlılığı simgelemektedir. Bu içgörü bizi başarının, başarının ve neşenin daha derin temelleri üzerinde düşünmeye zorlar. Maddi zenginlik, birçok bağlamda gerekli veya yararlı olsa da amaç, vizyon veya içsel motivasyon olmadan yetersizdir. Paranın mutluluğun veya gücün nihai kaynağı olduğuna dair yaygın toplumsal algıya meydan okuyor ve paranın kalıcı tatminin temel özü olmaktan ziyade yalnızca bir katalizör rolünü ortaya koyuyor. Pratik açıdan bu alıntı bize, tutku, değerler, ilişkiler ve yaratıcılık gibi hayatın bizi finansal araçların ötesinde ayakta tutan ve enerji veren yönlerini aramamızı ve geliştirmemizi hatırlatır. Para ilgiyi tetikleyebilir veya bir projeyi başlatabilir, ancak kalıcı başarı veya tatmin ateşi içsel ve maddi olmayan faktörlerden kaynaklanır. Bu, finansal tutkuyu, ruhumuzu ve amacımızı gerçekten besleyen şeylerle daha derin bir bağlantıyla dengelemeye yönelik bir davettir.