Hiçbir Kongre evlilikle ilgili herhangi bir konuyu ele alacak şekilde Anayasayı değiştirmeyi uygun görmedi. Çok eşliliği veya çok eşliliği yasaklamak için herhangi bir Anayasa Değişikliğine ihtiyaç duyulmadığı gibi, çocuk evliliklerini yasaklamak için tek tip bir reşit olma yaşı belirlemek için de bir Anayasa Değişikliğine gerek yoktu.
(No Congress ever has seen fit to amend the Constitution to address any issue related to marriage. No Constitutional Amendment was needed to ban polygamy or bigamy, nor was a Constitutional Amendment needed to set a uniform age of majority to ban child marriages.)
Bu alıntı, evlilik yasaları ve olgunluk yaşı gibi belirli sosyal konuların tarihsel olarak anayasa değişiklikleri yerine mevzuat yoluyla nasıl yönetildiğini vurguluyor. Değişikliklerin daha temel veya dönüştürücü değişikliklere ayrıldığını, toplumsal normların ise çoğunlukla mevzuat ve yargının yorumu yoluyla gelişebileceğini öne sürüyor. Hukuk sistemi içerisinde uyum sağlamanın öneminin altını çiziyor ve toplumsal ilerleme için anayasa değişikliklerinin her zaman gerekli olup olmadığını sorguluyor. Anayasa değişikliği konusunda yasama eyleminin vurgulanması, toplumsal değerlerin zaman içindeki istikrarı ve evrimine yansıyor.
