Bu alıntı, yaratıcılığı ve yeniliği teşvik etmede sınırlamaların önemini derinden vurgulamaktadır. Bireyler çoğunlukla kaynaklar, fırsatlar veya destek açısından kısıtlamalarla karşılaştıklarında kalıpların dışında düşünmeye ve benzersiz çözümler geliştirmeye mecbur kalırlar. Bu tür koşullar, buluş ve problem çözme için katalizör görevi görerek insanları yaratıcı sınırlarına kadar zorlayabilir. Konfor ve bolluğun sıklıkla ideal olarak görüldüğü bir dünyada, kıtlık veya sıkıntının bir yaratıcılık kıvılcımını ateşleyebileceğini kabul etmek aydınlatıcıdır. Her şeyin bize teslim edilmemesiyle becerikliliğimize güvenmeyi, dayanıklılık geliştirmeyi ve engellere boyun eğmek yerine çözüm arayan bir zihniyeti benimsemeyi öğreniriz. Yeniliğe giden yolun sıklıkla bizi icat etmeye, uyum sağlamaya ve büyümeye zorlayan zorluklarla döşendiğini öne sürüyor. Bu anları benimsemek önemli atılımlara yol açabilir, çünkü zorunluluk gerçekten de buluşun anası haline gelir. Bu bakış açısı bizi sınırlamaların değerini yeniden düşünmeye ve bunları engel olarak değil, yaratıcı keşif fırsatları olarak görmeye teşvik eder. Yenilik yapmaya veya yaratmaya çalışan herkes için kıtlığın güçlü bir motivasyon kaynağı olabileceğini anlamak ilham vericidir. Bazen daha azına sahip olmanın daha çok ilham verebileceğini, bizi daha önce çokça keşfetmediğimiz yeni düşünme, çalışma ve yaratma yollarını keşfetmeye ittiğini hatırlatır.

---Ann Makosinski---