Elbette yemeğin kurguda kullanılmasına öncülük etmedim: Yiyeceği şehvetin metaforu olarak harika bir şekilde kullanan Chaucer ve Rabelais'den bu yana standart bir edebi araç oldu.
(Of course I didn't pioneer the use of food in fiction: it has been a standard literary device since Chaucer and Rabelais, who used food wonderfully as a metaphor for sensuality.)
Bu alıntı, yiyeceğin edebiyatta uzun süredir güçlü bir sembol olduğunu ve sadece geçim kaynağı olmaktan çok daha fazlasını sunduğunu vurguluyor. Chaucer ve Rabelais gibi yazarlar, duygusallığı ve insan arzusunu uyandırmak için yemeği ustaca kullandılar. Bize yemek yeme ve tatma gibi gündelik unsurların hikaye anlatımında zengin metaforik ağırlık taşıyabileceğini hatırlatıyor. Bu edebi gelenekleri tanımak, modern anlatıları yüzyılların edebiyat tarihiyle ilişkilendirerek, yazarların insanın zevklerini ve karmaşıklıklarını nasıl tasvir ettiğine dair anlayışımızı zenginleştirir.
